CİVRİŞONUN DELİ ALİSİ
Bölgemizin meşhur insanı Civrişon un Alisi,
Namıdeğer,herkes tarafından böyle anılırdı kendisi.
Elbiseleri üst üste giymekti en büyük sevgisi.
Bir bağırdiğinda Gorzaf dan duyulurdu o gür sesi.
Birgün bir zatı Muhteremle karşilaşınca,
Kim olmadğını bilmeden ondan para isteyince.
´´Ben Gresun´un Valisiyim´´ cevabını alınca,
Orda bulunanlar şaşırdı´´Bende Civrişon´un Alisiyim´´ deyince
Vali Beyde beklendıik bu cevap karşısında çok şaşırır.
Çaresiz Civrişon lu Ali yı yanına çağırır.
Okşayarak eliyle sırtını eylemiştir taktir.
Çıkarıp cebinden bir miktar parayı verir.
Eski ve yeni elbiseleri üst,üste giyerdi.
Kızınca kim olursa olsun dümdüz söverdi.
Bunun için Büyüklerimiz onu döverdi.
He şeye rağmen küçükleri onu çok severdi.
Üstündeki eski elbiseler çıkartılıp yakılırdı.
Takım elbise giydirilip birde kravat takılırdı.
Geçip karşısına boyuna posuna bakılırdı.
Görünen endamına herkes şaşırırdı.
Kaybolurdu ortalıkdan kimseye görünmeden
Çıkarırdı yeni elbiseleri çok geçmeden.
Çünkü rahat edemezdi üst,üste giyinmeden.
Yürüyemezdı yolda ayaklarını sürümeden.
Düğünlerde etrafa neşe saçardı.
Oyun Horon oynamaz sağa sola koşardı.
Duyunca Davul Zurnanın sesini,
Zıplamaktan tüketirdi bütün nefesini.
Bağırmak için çıkardı İmam gilin bacaya.
Derdi falancı kaçmış Filancıya kocaya.
Kendisi için düğün daveti yapardı burada
Falancı ile düğünümüz var Çarşambaya.
Çocuklarla başı hep dertde olurdu.
Bağırınca sesi ta Kırıntı dan duyulurdu.
Etrafına küfürler savururdu,
Köyü dolaşmaktan yorulurdu.
Çevre Köylerden tanımayan yoktu.
Civrişon kimse tanınmazdı Alisiz,
Alimizin bilinmez dertleri çoktu.
Köyümüzün reklamını yapardı bedelsiz.
Her şeye rağmen yaşardı gamsız kedersiz.
Demeyin olurmu ? İnsanoğlu tasasız.
Çünkü yoktu dikili agacı, nede vardı bir kedisi.
O kendisini bilirdi bu köyün efendisi.
Ara sıra bizim eve gelirdi,
Diz çöküp hemen yere otururdu.
Dedem Hacı Halim´den ders alırdı.
Duaları birbirine karıştırıp okurdu.
Bazen kalın çizgili pıcama ile dolaşırdı.
Öyle çokki üzerinde elbisesi renkler birbirine karışırdı.
Çok çabuk sinirlenir herkesle bağirışırdı.
Fazla geçmeden aradan hemen barışırdı.
Sırtında kalın paltosu elinde sopası.
Eksik olmazdı başında yırtık şapkası.
Üzerindeki Pantolonun yırtık her iki paçası.
Koşarken bile ağzında olurdu siğarası.
Ali Civrişon un gururu olmuştu.
Ölünce sanki köyümüzde hayat durmuştu.
Herkes birbirine neden niye diye sormuştu.
Göç edip fani dünyadan ebedi hayatı bulmuştu.
Yıllar geçmesine rağmen onu unutamadık.
Onsuz artık Civrişon´u kimseye tanıtamadık.
Allah rahmet eylesin mekanını cennet etsin.
Onun hakkı olanları Yüce Allah affetsin.
Mustafayım O yaşarken ben küçüktüm,
Ali´nin marifetlerini dizelere döktüm.
Bildiğim kadar onu anlatmaya çalıştım.
Bunları anlatarak sizlerle paylaştım.
17 Kasım 2007 
Cumartesi
Mustafa DOĞAN
K.YALI-İST.