İNSANLIĞIN HİZMETİNE BIRAKILAN BİR ESER
(KONAKLI KÖYÜ KÖY BİNASI)
Osmanlı döneminin kültürel ve sosyal mirasları arasında; ihtiyaç sahiplerinin ihtiyaçlarının giderilmesine olanak sağlaması, seyahat edenlerin ve o yöreyi ziyarete gelenlerin konaklayabilecekleri ve iaşe ihtiyaçlarını giderebilecekleri, yöre halkının dini ve toplumsal önemli günlerinde birlikteliklerini gerçekleştirecekleri külliyeler ve kervansaraylar yaptırması ve yaşatması sayılabilir. Bu eserler yıllarca insanlığa hizmet etmiş ve hali hazırda da günümüze kadar ulaşmıştır. Bu yapıların kimi restore edilmiş müze olarak kullanılmaya başlanılmış, kimi koruma altına alınmış kimi de yıkılmış ve artık geriye birkaç kalıntısı kalmıştır.
Dönemin sosyal bir olgusuna karşı geliştirilen bu sistemli düzen, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması ile boyut değiştirmiş bu görev daha çok sivil toplum kuruluşları tarafından yürütülür hale gelmiştir. Ya da bir devlet hizmeti olarak kurulan aş evleri, yardım kuruluşları veya dernekler tarafından yürütülür olmuştur. Yani modernleşmenin sonucu olarak bu sosyal görev bir imaret yapılaşması yerine bir organizasyonel düzenlenme şeklini almıştır. İmaret şeklindeki yapılar çok ön planda olmamıştır.
Günümüzde uygulanan ve daha çok sivil toplum kuruluşlarının takip ettiği ve organizasyon olarak gerçekleştirilen; yardım, destek ve ihtiyaç sahiplerinin ihtiyaçlarının giderilmesi gibi sosyal konuların sadece organizasyon şeklide gerçekleşmesi olayın bir kısmını eksik bırakmaktadır. Oda bu organizasyonların yapılacağı veya sosyal ihtiyacın sadece organizasyon değil aynı zamanda bir imarete de ihtiyaç duyacağıdır. Özellikle küçük yerleşim yerlerinde bu ihtiyaç organizasyondan daha ön plana çıkmaktadır. Büyük şehirlerde kısmen bu ihtiyaç çeşitli yollarla çözüme bağlansa da taşra diye nitelendirdiğimiz köy ve kasabalarda bu duruma çözüm bulunması zorlaşmakta hatta imkansızlaşmaktadır.
Osmanlı döneminden günümüze gelirken ara dönemlerde; köy odaları, köy konağı vb çözüm yolları geliştirilmiş olsa da bu düzende günümüz ihtiyaçlarını karşılamaktan uzaktır. Belki dönemin ihtiyaçlarına yeterli olmuştur.
Şimdi şu soruyu duyar gibiyim. Bir sosyal olgu konusunda tüm tarihsel süreci neden anlatıyorsun.
Şunun için. Geçen hafta bir vefat olayı nedeniyle köyümüze gitmek durumunda kaldım. Köye gidişimiz toplu olarak gerçekleşti. Köye vardığımızda bir ölüm nedeniyle yapılması gereken tüm çalışmalar hazır hale getirilmiş ve hiç bir ilave çalışma yapılmadan defin işlemi gerçekleşti.
Biz tamam görevimizi yerine getirdik deyip ve ayrılıp evlerimize gideceğiz derken aslında öyle olmaması gerektiği söylendi. Peki ne yapacaktık. Şunu yaptık. Bizleri yani uzaktan gelenleri, ordakileri yani köylüleri, çevredekileri yani komşu köylerden ve kasabalardan gelenleri toplu olarak bir bina içerisinde verilecek yemeğe davet ettiler. İşte yemek davetine ev sahipliği yapacak olan yapı yukarıda tarihsel gelişimi anlatılan sosyal durumlar için hazırlanmış ve modern çağın tüm gereksinimlerine hizmet verecek bir seviyedeki “ KONAKLI KÖYÜ KÖY BİNASI” idi. Öyle ki; toplu organizasyonlarda yemek verilmesini sağlayacak yerlilikte donanıma, taziyelerin kabul edilmesine olanak sağlayan muhteşem salonuna, tüm misafirlerin çay ve su ihtiyaçlarını karşılayabileceği çay ocağına, alışveriş yapılabilecek marketine, cenazelerin yıkamalarının yapılacağı gasilhanesine ve morguna, mülki idare amirlerinin toplantılarını gerçekleştirebilecekleri toplantı odalarına, nişan, düğün organizasyon salonlarına, yazlık bahçesine, eğitim odalarına sahip bir yapı.
Yukarıda tarihsel süreçte anlattığım üzere günümüzde eksikliği hissedilen bu imareti köyümüze kazandıran; yer tahsis edenlere, yöneticilere, çalışanlara, katkı verenlere, bağış yapan kişi ve kurumlara, kısacası zerre kadar emeği olan herkese sonsuz teşekkür borçluyuz. İyi varsınız iyi ki bu imaretleri yapıyorsunuz.
Diğer taraftan özellikle cenaze olaylarında köy mülkü idare amirleri cenaze sahiplerinin acılarını paylaşmak ve onların yaslarını yaşamaktan başka bir şey düşünmemeleri ve uzaktan gelen misafirlerin taziyelerini rahat bir konumda sunmaları ve yemek yeme ihtiyaçlarını gidermek adına yapılan köy binasında yemek verme organizasyonu başlatmışlardır. Yani taziyeler artık köy binasında kabul edilmekte, dualar ve kuran-ı kerimler burada okunmakta ve yemekler ve çaylar burada ikram edilmektedir. Bu uygulamadan da herhangi bir ücret alınmamaktadır.
İşte yukarıdaki yapının yapılması kadar yürütülmesini de sağlayan bu yönetici büyüklerimize ve kardeşlerimize de bu kararlarından dolayı tebriği bir borç biliyorum. Emeğinize ve yüreğinize sağlık.
Son söz: İnsanoğlunun birlik beraberliğini sağladığı anlarda yapamayacağı dünyevi bir iş olmadığı kanısındayım. İşte yazımıza konu olan bu yapı ve organizasyonu, insanlarımızın birlik ve beraberliği gerçekleştirmiştir. Birlik ve beraberliğimizi bozmak isteyen her ne tür olumsuz olgu varsa bir tarafa bırakarak olaylara bu yönden bakalım. Bu tür çalışmaların artması ve tüm köylülerimizin refah ve huzurlu bir şekilde yaşamaları dileğimle…
Uğur KARA
KONKÖYDER
Başkan Yardımcısı